Inflatie: waarom stilstaand geld elk jaar minder waard wordt

Inflatie is de stijging van prijzen, en dus de daling van wat jouw euro waard is. Twee procent per jaar klinkt onschuldig: je merkt het amper bij de kassa. Maar inflatie werkt net als rendement met samengestelde kracht, alleen dan tégen je. Het is de reden dat je grootouders zich verbazen over wat een brood tegenwoordig kost, en de reden dat 'gewoon laten staan' geen neutrale keuze is.

Het onzichtbare verlies in cijfers

Lees die tabel nog eens: wie op zijn 25e €10.000 onder het matras legt voor zijn pensioen, houdt bij 3% inflatie op zijn 65e nog geen derde van de koopkracht over. Het getal op de rekening blijft €10.000, maar de boodschappenkar die je ervoor vult, wordt elk jaar leger. Dit is waarom financiële planners praten over 'reëel rendement': je rendement mínus de inflatie. Een spaarrekening met 1,5% rente bij 3% inflatie levert reëel min 1,5% op. Gegarandeerd verlies, alleen zie je het niet.

Waarom een buffer tóch op de spaarrekening hoort

Betekent dit dat sparen dom is? Nee. Je noodbuffer (3 tot 6 maanden vaste lasten) hoort juist wél op een spaarrekening. Die is er niet om te renderen, maar om er direct te zijn als je auto stuk gaat of je inkomen wegvalt. De inflatiekosten op je buffer zijn de verzekeringspremie voor rust. Het probleem ontstaat pas als ál je geld jarenlang op de spaarrekening staat te krimpen.

Wat wél beschermt tegen inflatie

• Aandelen en ETF's: bedrijven verhogen hun prijzen mee met inflatie, en die omzetgroei komt in de koersen en dividenden terecht. Historisch dé bescherming op lange termijn.
• Vastgoed: huren stijgen doorgaans mee met de prijzen.
• Loonsverhoging vragen: je salaris is je grootste inkomstenbron; laat die niet stilstaan terwijl alles duurder wordt.
• Goud: houdt over hele lange periodes zijn koopkracht redelijk vast, maar schommelt onderweg flink en keert geen rente of dividend uit.

De les is simpel: geld moet iets dóen. Een buffer voor zekerheid, de rest aan het werk in breed gespreide beleggingen. Niet omdat beleggen zonder risico is, maar omdat de zogenaamd veilige keuze, alles op de spaarrekening, op lange termijn een gegarandeerd koopkrachtverlies is.